"Φεύγουν τρένα" Βίκυ Μοσχολιού

Στίχοι - Νίκος Μωραϊτης
Μουσική - Δήμητρα Γαλάνη
"Βραδινό Σινιάλο" (2004)

42 χρόνια μετά την πρώτη δισκογραφική εμφάνιση της μεγάλης μας ερμηνεύτριας και εφόσον η Βίκυ Μοσχολιού έχει περάσει μια περιπέτεια υγείας, ο παραγωγός Γιώργος Μακράκης "μαζεύει" έντεkα διαμάντια νεότερων δημιουργών και ένα παραδοσιακό τραγούδι της Καλύμνου και κυκλοφορεί το "Βραδινό Σινιάλο". Η Βίκυ Μοσχολιού ερμηνεύει την τελευταία της δισκογραφική δουλειά με το πάθος, τον σεβασμό, την καθαρότητα, το ύφος και το μέτρο της χαρακτηριστικής φωνής της όπως κάθε τραγούδι μέσα στα χρόνια και όπως η ίδια είχε πει και αυτά τα τραγούδια τα τραγούδησε με τη ψυχή της.

Είπα απλά σ' αγαπώ, μες στο αυτί σου το 'πα
να μοιάζει το 'χα, σαν να 'ταν λέξη σε θεό,
κι είπα μετά δε μπορώ, σου το 'πα με το σώμα,
και μένω ακόμα, μες στο μαντήλι το πικρό.

Φεύγουν, φεύγουν τρένα
κι άλλα γυρίζουν πάλι εδώ
σφυρίζουν στο σταθμό
κι είσαι στο καθένα
μα εγώ τα μάτια μου γυρνώ
γυρνώ να μη σε δω.

Έμοιαζες τόσο πολύ με κάτι άσπρα ρούχα
μ' αυτά τα ρούχα που 'βαζα πάντα σε γιορτή
τώρα είν' το βλέμμα σου γκρι, σαν κύμα του χειμώνα
κι εγώ εικόνα που προσπαθεί να σ' αρνηθεί.

Φεύγουν, φεύγουν τρένα
κι άλλα γυρίζουν πάλι εδώ
σφυρίζουν στο σταθμό
κι είσαι στο καθένα
μα εγώ τα μάτια μου γυρνώ
γυρνώ να μη σε δω.

Κατεβάστε (download) το τραγούδι "Φεύγουν τρένα"

Vicky Mosholioy Vradino Sinialo 2004 Nikos Moraitis Dimitra Galani

Σταύρος Ξαρχάκος, Νίκος Γκάτσος "ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ" "Μάνα μου Ελλάς"

ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ





Δεν έχω σπίτι πίσω για να ρθω
ούτε κρεβάτι για να κοιμηθώ
δεν έχω δρόμο ούτε γειτονιά
να περπατήσω μια Πρωτομαγιά

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα
μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια
εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια
και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα
μα τότε που στη μοίρα μου μιλούσα
είχες ντυθεί τα αρχαία σου τα λούσα
και στο παζάρι με πήρες γύφτισα μαϊμού
Ελλάδα, Ελλάδα μάνα του καημού

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα
μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι
εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη
και στις αρενες του κόσμου μάνα μου Ελλάς
το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς

Δεν έχω Άγιο για να προσκυνώ
ούτε καντήλι σ' άδειο ουρανό
δεν έχω ήλιο ούτε αστροφεγγιά
να τραγουδήσω μια Πρωτομαγιά

ENGLISH TRANSLATION OF LYRICS

I have no house to return to
and no bed in which to sleep;
I have no street, no neighbourhood
to walk in on the first of May.

Along with your first milk
you told me those great and lying words;
But now that the snakes have awakened,
you put on your ancient ornaments,
and, Mother Greece, you never shed a tear
for the children you sell into slavery,
and, Mother Greece, you never shed a tear
for the children you sell into slavery.

Along with your first milk
you told me those great and lying words;
But when I was talking to my destiny
you had put on all your ancient gear,
and you took me to the bazaar like a gypsy
woman does a monkey,
Greece, Greece, mother of grief,
and you took me to the bazaar like a gypsy
woman does a monkey,
Greece, Greece, mother of grief.

Along with your first milk
you told me those great and lying words;
But now that the fire has flamed up again
you just look at your ancient beauties
and, my Mother Greece, you told the same old
lie round the arenas of the world

I have no Saint to pray to
nor a candle in the empty sky
I have no sunshine, no starry sky
to sing on the first of May

Κατεβάστε (download) το τραγούδι "Μάνα μου Ελλάς" Νίκος Δημητράτος

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΜΟΥΤΑΣ και ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ
Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στον δίσκο της Βίκυς Μοσχολιού ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ (2002)



Το τραγούδι έχουν επισης ερμηνεύσει σε δίσκους οι Γιώργος Νταλάρας, Μανώλης Μητσιάς, Πόλυ Πάνου, Δήμητρα Γαλάνη με Κώστα Μακεδόνα, Γλυκερία.

Mana mou Ellas Stavros Xarhakos Nikos Gatsos Nikos Dimitratos Rempetiko Rebetiko Rembetiko Vicky Mosholioy

Γκάτσος, Ξαρχάκος "ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ" Βίκυ Μοσχολιού

Ο δίσκος κυκλοφόρησε από την Columbia τα Χριστούγεννα του 1974 αμέσως μετά την εξέγερση στο Πολυτεχνείο.
Η μουσική ήταν του Σταύρου Ξαρχάκου και οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου. Τα τραγούδια ερμήνευσαν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Νίκος Δημητράτος.
Το 1975, ο δίσκος έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Τα τραγούδια από το δίσκο παρουσίασε η Βίκυ Μοσχολιού την επόμενη σεζόν στο "Ζυγό" σ' ένα πρόγραμμα που είχε καταχειροκροτηθεί από το κοινό της εποχής.
(Γιώργος Μακράκης - παραγωγός του δίσκου)

Μεγάλη Παρασκευή



Στο περιβολάκι μπρος στην εκκλησιά
έμοιαζες πουλάκι σ΄άγρια φυλλωσιά
δυόσμο κι αγιοκέρι κράταγες στο χέρι
κι έλεγες: "Ραβί σώσε μας και πάλι"!
Ητανε Μεγάλη Παρασκευή

Νύχτες κι άλλες νύχτες γύρισε η χρονιά
του πολέμου οι δείχτες σήμαναν εννιά
κι είδαμε να βγαίνει μ΄όψη κολασμένη
μέσα απ΄το κλουβί το φριχτό τσακάλι
Ητανε Μεγάλη Παρασκευή

Τα παιδιά φευγάτα έρμα τα χωριά
πάλευαν τα νειάτα για τη λευτεριά
κι όταν ήρθα λίγο να σε δω πριν φύγω
έκλαιγες βουβή με σκυφτό κεφάλι
Ητανε Μεγάλη Παρασκευή.

ENGLISH TRANSLATION OF LYRICS
Good Friday

In the little garden,
in front of the church,
you were looking like a tiny bird
lost among the dense leaves of the forest;
In your hand, you were holding
a mint leaf and a holy candle,
and you were uttering: Rabbi,
save us again!
That day was Good Friday

Many nights have passed ever since;
and it was another year
when the war-clock was ticking towards 9 oclock;
we then watched the abominable jackal,
getting out of its cage
and having an ominous appearance.
That day was Good Friday

The lads had left for the front
and the villages were emptied,
as the youth struggled for freedom.
And when I came to see you briefly
before I too leave,
you were crying silently,
having bowed your head.
That day was Good Friday ...

Εμείς που μείναμε



Εμείς που μείναμε στο χώμα το σκληρό
για τους νεκρούς θ' ανάψουμε λιβάνι
κι όταν χαθεί μακριά το καραβάνι
του χάρου του μεγάλου πεχλιβάνη,
στη μνήμη τους θα στήσουμε χορό.

Εμείς που μείναμε θα τρώμε το πρωί
μια φέτα από του ήλιου το καρβέλι,
ένα τσαμπί σταφύλι από τ' αμπέλι
και δίχως πια του φόβου το τριβέλι,
μπροστά θα προχωράμε στη ζωή.

Εμείς που μείναμε θα βγούμε μια βραδιά
στην ερημιά να σπείρουμε χορτάρι
και πριν για πάντα η νύχτα να μας πάρει
θα κάνουμε τη γη προσκυνητάρι
και κούνια για τ' αγέννητα παιδιά.

Ανώνυμον



Στην ακροθαλασσιά θα χτίσω εκκλησιά
και πριν εικόνισμα σου στήσω
θα' ρθώ με τη δροσιά
στη πόρτα σου τα δάκρυα ν' αφήσω.

Στάλα στάλα το μολύβι πώς εχώρεσε
Στης καρδιάς την Αγια φλέβα και μας χώρισε

Κοιμήσου βασιλιά στης γης την αγκαλιά
και πριν σημάνει το ρολόι
θ' ανέβω τα σκαλιά
στην πόρτα σου ν' αρχίσω μοιρολόι.

Στάλα στάλα το μολύβι πώς εχώρεσε
Στης καρδιάς την Αγια φλέβα και μας χώρισε

Νυν και αεί



Πρωτομαγιά
με το σουγιά
χαράξαν το φεγγίτη
και μια βραδιά
σαν τα θεριά
σε πήραν απ' το σπίτι.

Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά
είδα το μπόγια να περνά και το φονιά
γύρευα χρόνια μες στον κόσμο να τον βρω
μα περπατούσε με το χάρο στο πλευρό.

Νυν και αεί
μες στη ζωή
σε είχα αραξοβόλι
μα μιαν αυγή
στη μαύρη γη
σε σώριασε το βόλι.

Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά
είδα το μπόγια το ληστή και το φονιά
του 'χανε δέσει στο λαιμό του μια τριχιά
και του πατάγαν το κεφάλι σαν οχιά.

Στον κάτω δρόμο



Στον κάτω δρόμο
τώρα που νυχτώνει
το χελιδόνι
διπλώνει τα φτερά.
Στον κάτω δρόμο
βγήκαν οι γειτόνοι
σ' ένα μπαλκόνι
να δουν τη συμφορά.

Φέραν τον Ρήγα τον αετό τον Διγενή
κι ήταν η όψη του χλωμή
σαν το πανί.

Στον κάτω δρόμο
τώρα που βραδιάζει
πέφτει τ' αγιάζι
στου κήπου τα κλαδιά
Στον κάτω δρόμο
πίσω απ' το περβάζι
κάποιος ουρλιάζει
και σκίζεται η καρδιά.

Φέραν τον Άδωνη τον Λίνο τον Χριστό
κι ήταν ακόμη το κορμάκι του ζεστό.

Η λιόστρα



Η πέτρα πίνει το νερό
και το νερό την πέτρα
μα εσύ στο δύσκολο καιρό
το ριζικό σου μέτρα.

Κι αν δεις σε γη και σ' ουρανό
να πνίγεται το δίκιο
κάμε κριτή παντοτινό
το χέρι σου τ' αντρίκιο.

Τότε θα βγουν στον Άδη σου
λουλούδια του Παράδεισου.

Ο ήλιος πίνει τη φωτιά
και η φωτιά τον ήλιο
μα εσύ με αετίσια τη ματιά
κάμε τη γη βασίλειο.

Κι αν δεις στον κόσμο την βουή
να τραγουδάει το αίμα
πάρε για λιόστρα τη ζωή
και σαν θεριό πολέμα.

Τότε θα βγουν στον Άδη σου
λουλούδια του Παράδεισου.


ITALIANO

Vedi nota a Νυν κι Αει. La parola del titolo, "Liostra", sembrerebbe di conio dello stesso Gatsos e non ha riscontro nei dizionari. Combinando un verbo "liòno" (sciolgo) con il suffisso -stra, che normalmente si usa per denominare attrezzi e strumenti d'uso pratico, ne verrebbe un sostantivo col significato di "attrezzo, strumento atto a sciogliere, a sminuzzare, triturare". Tra i tanti possibili, ho scelto "crogiolo": ma chi ne sa di più mi venga in soccorso. (gpt)
IL CROGIOLO

La pietra beve l'acqua
e l'acqua la pietra
ma tu in questo tempo difficile
fa' i conti con la tua sorte

E se vedi in terra e in cielo
soffocato il buon diritto
rendi giudice perenne
il tuo nobile braccio

Spunteranno allora nel tuo Ade
fiori del Paradiso

Il sole beve il fuoco
e il fuoco il sole
ma tu con occhio di falco
fa' della terra un regno

E se vedi il mondo col suo frastuono
alzare inni al sangue
fa' che la vita sia un crogiolo
e combatti come una belva

Spunteranno allora nel tuo Ade
fiori del Paradiso

Viky Mosholiou Nikos Gatsos Stavros Xarhakos Nin kai Ai 1974
Megali Paraskevi, Nin kai Ai, Emis pou miname, I liostra, Ston kato dromo, Anonimon

"Το ρούχο σου το θαλασσί"

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

Δίσκος 45 στροφών 1972
Το 1977 κυκλοφόρησε από την Olympic (νυν Universal) μια συλλογή με μερικές από τις επιτυχίες της Βίκυς Μοσχολιού στη συγκεκριμένη εταιρεία, με τίτλο "Πορτραίτα" όπου συμπεριλήφθηκε το τραγούδι.

Το ρούχο σου το θαλασσί
που γκρέμισ' ένα μαγαζί
ρήμαξε τρία σπιτικά
και μιαν αρραβωνιαστικιά

Ερήμωσε κι ένα στενό
που τό'χα βράδυ να περνώ
κι αδειάσανε μια εκκλησιά
τα ρούχα σου τα θαλασσιά

Το ρούχο σου το θαλασσί
με πότισε παλιό κρασί
κάν'το κομμάτια δεν βαστώ
και μοίρασέ το φυλαχτό